Şahsiyetler
İki Kardeşin Saltanat Kavgası: Cem Sultan ve II.Bayezid
  17 Nisan 2018 Salı , 15:26
İki Kardeşin Saltanat Kavgası: Cem Sultan ve II.Bayezid
Osmanlı İmparatorluğu dünya tarihine fetihleri ve savaşlarıyla damga vurduğu kadar, kardeşler arasındaki taht kavgaları ve saray entrikaları ile de damga vurmuştur. Tarihe not düşen ve dönemin koşullarını daha iyi anlayabileceğimiz kardeşler arasındaki bu mektuplaşma, imparatorluğun başına geçme isteğinin ne denli güçlü istek oluşturduğunu bir kez daha hatırlatır.

Osmanlı İmparatorluğu’nun 7. padişahı olan Fatih Sultan Mehmet’in genç yaşta vefat eder. Babaları vefat ettiğinde Cem Konya’da, Bayezid ise Amasya’da sancak beyliği görevinde bulunuyordu. İkisine de aynı anda haberciler gönderildi. Fakat Cem’e gönderilen haberci Bayezid yanlıları tarafından öldürülünce, İstanbul’a daha erken ulaşan Bayezid tahta çıkarak idareyi ele aldı. Olayı çok geç öğrenen Cem bu duruma şiddetle tepki gösterecek ve devlete baş kaldırdı.

Cem Sultan, hemen bir ordu toplayıp Bursa’ya geldi. Burada gerçekleşen savaşta Bayezid’in askerlerini mağlup etmeyi başardı. Ardından Bursa’yı ele geçirerek kendisini padişah ilan etti. Adına hutbe okutup para bastırması nedeniyle artık ona Cem Sultan diye hitap edilmeye başlandı. Civardaki kasabaları da kontrolü altına aldıktan sonra Bayezid’e bir mektup gönderdi ve devleti ikiye bölerek yönetmeyi teklif etti. Sultan II.Bayezid’in cevabı ise şöyle oldu:

Sevgili kardeşim Cem! Peygamber efendimiz: “Fitne uykudadır uyandırana lanet olsun.” buyuruyor. Bildiğin gibi devletimizin birçok gailesi ve düşmanı vardır. Bu düşmanlar ve memleketimizi bölüp parçalayarak yok etme amacında olan Haçlılar, bizi birbirimize düşürmek istiyorlar. Akıllı kimse, sadece iyiyi ve kötüyü anlayan değil, iyiyi görünce onu alan ve kötüyü görünce de onu terk edendir. Akıl göz gibi, din ise ışık gibidir. Işık olmazsa göz göremez.

…İnsanın ömrü çok kısadır. Sonsuz olan ahiret hayatında insanın karşılaşacağı şeyler dünyada yaşadığı hale bağlıdır. Aklı başında olan, ileriyi görebilen bir kimse, kısa olan dünya hayatında hep ahirette iyi ve rahat yaşamaya sebep olan şeyleri yapar. Ahiret yolcusuna lazım olan şeyleri hazırlar.

…Bunun içindir ki din büyükleri, bu dünyanın bir pazar yeri gibi olduğunu ve burada, nefis ile alışverişte olduklarını anlamışlardır. Bu ticaretin kazancı Cennettir. Ziyanı da Cehennemdir. Yani karı ebedi saadet, ziyanı da sonsuz felakettir… Halbuki dünyada kazanılan şeyler, geçicidir. Aklı olan buna kıymet vermez.

…Sen ve ben sevgili peygamberimizin müjdesine nail olan bir babanın evlatlarıyız. Eshab-ı Kiram ordularının da nail olmak için ömür tükettikleri bu kutlu müjdeyle müjdelenen Cennet mekan babamız, ömrünü cihat yolunda bitirdi ve sayısız kar etti. Bizim dahi niyetimiz o yolu takip edip yarım kalan işleri tamamlayıp cihana nizam vermektir.

…Netice olarak, her Müslüman tüccardır. Bugünün yani dünyanın değil, yarının yani ahiretin tüccarıdır. Müslüman olan dünya ve ahiret saadetinin sermayesini ele geçirmiştir. Ancak ticarette gaye kar etmektir. Zira iflas edene, akıllı tüccar denmez… Peygamber Efendimizin buyurduğu gibi: “Dünyaya burada kalacağınız kadar, ahirete de orada kalacağınız kadar çalışınız.”

Boş yere Müslüman kanının dökülmesinin elim mesuliyetini alma, kader beni Sultan yaptı, biat et, birlikte Nizam-ı Alem için çalışalım, gerisini sen bilirsin vesselam.”

Cem Sultan'dan Bayezid’e:

Sultan Cem’den kardeşi insafsız Sultan Bayezid’e,

Allah ve peygamberimiz, beni Hristiyanlara sığınmaya zorladığın koşulları nasıl yarattığına tanıktırlar. İmparatorluk üzerinde sahip olduğum haklardan beni yoksun ettikten sonra her yanda bir de beni izliyor ve şefkatli hanedanımızın amansız düşmanı Rodos Şövalyelerine sığınmaya zorlamak üzere bir an bile durmuyorsun. Şu anda yabanıl topraklardayım. Burası ayaklarım altında sallanıp duran tahtadan bir köprü. Bizi su taşıyor olmasına rağmen, babamın memleketinden daha güvenli. Bunun sebebi de sensin. Burada beraber olduğum insanların dinini simgeleyen şey; bir adamın üzerine çivilendiği kanlı bir haç iken, ben onlara minnet etmek zorundayım. Ama ben, inançlarımıza hala bağlıyım. Allah’ım beni cezalandırırsa, sebebi sen olacaksın. Çünkü beni gayrimüslümlere sığınmak zorunda bıraktın. Kardeşlerimizi katledenlere mahkum ettin. Filistin topraklarını ve Ege Denizi’ni kanımızla kırmızıya boyamış bu adamların evlerinde, kendi babamın evinde olduğumdan daha güvende olacağım. İnşallah geceleri kabuslarla uyanırsın! Kul hakkı, inancımızın temelini oluşturur. Hangi evde kardeşin ölümü kardeşi sevindirebilir? Allah seni bu düşüncelere mahkum etsin. İçimde bir damla bile umut olmasaydı, doğduğum topraklara doğru yüzümü çevirmezdim. Ama buralar benimdi unutma. Eğer babamız padişahımız, onurlu Osmanlı adını bu derece alçaltacağını önceden tahmin etseydi, seni elleri ile boğardı. Ancak zulmünün öcünü almak için İlahi adaletin tecellisi babamızın yokluğunu hissettirmeyecektir. Allah’tan tek dileğim senin cezalandırıldığını görünceye kadar yaşamaktır.”

Yorumlar
Kod: MJCPJ